31 lipca 2004r. W Warszawie uroczyście otwarto Muzeum Powstania Warszawskiego.
⬇️
https://dzieje.pl/aktualnosci/operacja-muzeum-ksiazka-o-10-leciu-muzeum-powstania-warszawskiego
sobota, 30 lipca 2022
31 lipca 2004r. W Warszawie uroczyście otwarto Muzeum Powstania Warszawskiego.
31 lipca 1919r. Sejm Ustawodawczy ratyfikował Traktat Wersalski.
31 lipca 1919r. Sejm Ustawodawczy ratyfikował Traktat Wersalski.
⬇️
Zdj. Konferencja pokojowa w Wersalu - od prawej: prezydent USA Thomas Woodrow Wilson, premier Francji Georges Clemenceau, premier Włoch Wittorio Orlando, premier Anglii George David Lloyd. 28.06.1919. Fot. NAC
31 lipca 1940 roku okupanci niemieccy przeprowadzili w Olkuszu akcję pacyfikacyjną zwaną „Krwawa środa”.
31 lipca 1940 roku okupanci niemieccy przeprowadzili w Olkuszu akcję pacyfikacyjną zwaną „Krwawa środa”.
Masowe represje były odwetem za śmierć niemieckiego policjanta, który zginął z rąk pospolitego bandyty. 16 lipca 1940 roku na olkuskich Parczach rozstrzelano 20 zakładników. Po egzekucji zakładników Niemcy przez dwa tygodnie nie podejmowali żadnych działań, mieszkańcy byli przekonani że to koniec represji. Dwa tygodnie później niemiecka ekspedycja karna otoczyła i spędziła wszystkich mężczyzn z Olkusza na rynek, miejskie place, gdzie przez kilka godzin poddawano ich brutalnym torturom i szykanom.
W jej skład oprawców wchodzili funkcjonariusze Gestapo, funkcjonariusze żandarmerii i innych formacji policji niemieckiej, a według niektórych świadków także żołnierze Wehrmachtu.
Po mieście zaczęły krążyć liczne patrole, a u wylotu niektórych ulic ustawiono karabiny maszynowe. Począwszy od godziny 2:00 z domów i mieszkań Niemcy zaczęli wywlekać wszystkich mężczyzn w wieku od 15 do 55 lat – bez wyjątku Polaków i Żydów. Początkowo rozkazano im stać z rękoma do góry pod murami domów, natomiast lokale mieszkalne rewidowano, nierzadko bijąc przebywających tam starców, kobiety i dzieci. Po pewnym czasie mężczyzn zaczęto gromadzić na rynku oraz na czterech innych placach, w tym na tzw. rynku czarnogórskim, przy szkole na ul. Górniczej oraz przy nieukończonym gmachu Kasy Chorych na ul. Mickiewicza. Tam ofiary legitymowano, po czym rozkazywano położyć się twarzą do ziemi, z rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała. Leżących obrzucano obelgami, kopano, bito, deptano butami po głowach i plecach. Każdy ruch był karany uderzeniami nahaja lub kolby karabinowej. Dodatkową udrękę sprawiał ofiarom letni upał. Tortury i szykany kontynuowano do godziny 15:00.
Wyjątkowo brutalnie potraktowano mężczyzn spędzonych na „rynek czarnogórski”. Najpierw zmuszono ich, aby czołgali się i padali w znajdujące się tam bajora błota. Następnie ustawiono ich w kolumnę, po czym rozkazano maszerować i śpiewać pieśni żołnierskie, podczas gdy esesmani i policjanci bili maszerujących kijami, kolbami i bykowcami. Na przedzie kolumny Niemcy kazali nieść polską flagę, którą odnaleźli podczas rewizji na strychu jednego z domów.
Niektóre ofiary zmuszano, aby zanurzały się w pełnej fabrycznych ścieków rzece Babie, a następnie tarzały się w piachu i glinie.
„Krwawa środa” przyniosła co najmniej dwie ofiary śmiertelne. Pierwszą był Tadeusz Lupa – 25-letni Polak zatrudniony jako elektryk w olkuskim magistracie. Został zastrzelony przez Niemców, gdy usiłował uciec z placu przy Kasie Chorych. Drugą był Żyd posiadający obywatelstwo USA, który mimo pomocy olkuskich lekarzy zmarł po kilku dniach na skutek obrażeń odniesionych w czasie tortur.
Ponadto 10 sierpnia na skutek obrażeń odniesionych w czasie „krwawej środy” zmarł proboszcz olkuskiej parafii ks. Piotr Mączka. Dwunastu ciężko skatowanych mężczyzn Niemcy wywieźli do więzienia w Sosnowcu.
Co najmniej kilkudziesięciu innych nie było w stanie wrócić do domów o własnych siłach. Leczenie niektórych ofiar trwało jeszcze przez wiele miesięcy.
Skrupulatni w mordach Niemcy dokładnie dokumentowali wszystko zdjęciami.
Zdj. Mężczyźni prowadzeni na punkty zborne.
Ofiary leżące na „rynku czarnogórskim”. Na drugim planie funkcjonariusze legitymujący zatrzymanych. Ofiary leżące na olkuskim rynku. Leżący pod strażą Niemców na bruku miejskiego rynku.
Tablica przy drodze krajowej nr 94, upamiętniająca rozstrzelanych zakładników. Tablica przy ul. Jaśminowej, upamiętniająca rozstrzelanych zakładników.
Tablica na olkuskim rynku, upamiętniająca wydarzenia „krwawej środy”.
#Polishholokaust #GermanDeathCamps #StratyWojenne #NiemieckieZbrodnie #DeutscheVerbrechen #GermanCrimes #WW2 #WorldWarTwo #ReparationsForPoland
Z Krzyżem na bolszewików ❗ 31 lipca 1893r. w Warszawie urodził się Ignacy Skorupka, ksiądz, kapelan Wojska Polskiego, ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej.
31 lipca 1893r. w Warszawie urodził się Ignacy Skorupka, ksiądz, kapelan Wojska Polskiego, ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej.
Zginął śmiercią bohaterską, podczas udzielania żołnierzowi ostatniego namaszczenia. Ta śmierć stała się jednym z symboli bitwy warszawskiej w bitwie pod Ossowem 14 sierpnia 1920r.
⬇️
https://dzieje.pl/postacie/ignacy-skorupka
⬇️
https://www.polskieradio.pl/39/156/Artykul/1191178,Ks-Ignacy-Skorupka-–-bohater-spod-Ossowa
31 lipca 1928r. Halina Konopacka zdobyła na Igrzyskach w Amsterdamie pierwszy w historii złoty medal olimpijski dla Polski.
31 lipca 1928r. Halina Konopacka zdobyła na Igrzyskach w Amsterdamie pierwszy w historii złoty medal olimpijski dla Polski.
⬇️
https://dzieje.pl/postacie/halina-konopacka-1900-1989
Zdj. 1928r. Lekkoatletka Halina Konopacka-Matuszewska prezentuje nagrodę puchar i dyplom, którą otrzymała za najlepszy wynik sportowy w 1928 r. Źródło: NAC
31 lipca 1947r. władze komunistyczne zakończyły Akcję "Wisła", która zakończyła zbrodniczą działalność band nazistów ukraińskich, w czasie której z południowo-wschodniej Polski w ciągu trzech miesięcy na Ziemie Zachodnie i Północne wg danych Sztabu Generalnego WP przesiedlono ponad 140 tys. ludności ukraińskiej.
31 lipca 1947r. władze komunistyczne zakończyły Akcję "Wisła", która zakończyła zbrodniczą działalność band nazistów ukraińskich, w czasie której z południowo-wschodniej Polski w ciągu trzech miesięcy na Ziemie Zachodnie i Północne wg danych Sztabu Generalnego WP przesiedlono ponad 140 tys. ludności ukraińskiej.
... Sowieci komunistom okupującym Polskę polecili ludność ukraińską przesiedlić na zachód. W interesie sowietów polskojęzyczne władze komunistyczne wywiozły Ukraińców na polskie ziemie północne i zachodnie, gdzie Ukraińcy nie zagrażali już interesom ZSRR i mogli w przyszłości posłużyć sowietom do destabilizacji sytuacji w Polsce...
Teraz mamy silną V kolumnę w Polsce która w współpracy ze Związkiem Ukraińców bruździ, domaga się odszkodowań za przesiedlenie oraz odbudowy upamiętnień zbrodniczej UPA w Polsce. Minimalizują ludobójstwo, zbrodnię Ukraińską na Polakach, opowiadają że to odpowiedź na złe traktowanie przez władze ll RP, że to obustronne potyczki. Akcje odwetowe AK to tylko kilka procent, nagłaśniane są przez nich bardziej niż 11 lipca 1943 r. przez kolejne rządy Polski. Działają wspólnie z prokuraturami RP przeciw tym którzy mówią prawdę o ludobójstwie ukraińskim na polskich sąsiadach i oskarżają o mowę nienawiści.
⬇️
#ToMyjesteśmyPamięcią #PlomienBraterstwa #ПолумяБратерства
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
piątek, 29 lipca 2022
30 lipca 1944r. z warszawskiego więzienia na Pawiaku wyruszyły ostatnie transporty do obozów koncentracyjnych. Niemiecki okupant 1400 więźniów skierował do obozu Gross-Rosen, a 400 osób do Ravensbruck.
30 lipca 1944r. z warszawskiego więzienia na Pawiaku wyruszyły ostatnie transporty do obozów koncentracyjnych. Niemiecki okupant 1400 więźniów skierował do obozu Gross-Rosen, a 400 osób do Ravensbruck.
#Polishholokaust #GermanDeathCamps #StratyWojenne #NiemieckieZbrodnie #DeutscheVerbrechen #GermanCrimes #WW2 #WorldWarTwo #ReparationsForPoland
30 lipca 1941r. w Londynie premier rządu RP gen. Władysław Sikorski podpisał z ambasadorem ZSRS Iwanem Majskim polsko-sowiecki układ o wznowieniu stosunków dyplomatycznych.
30 lipca 1941r. w Londynie premier rządu RP gen. Władysław Sikorski podpisał z ambasadorem ZSRS Iwanem Majskim polsko-sowiecki układ o wznowieniu stosunków dyplomatycznych, współpracy na rzecz pokonania Niemiec oraz powstania polskiej armii w ZSRS; dodatkowy protokół przewidywał zwolnienie z więzień i łagrów obywateli polskich. Z powodu agentury sowieckiej u boku Sikorskiego, istotne artykuły spisano pod dyktando Stalina.
30 lipca 1944r. Oddział Ukraińców - UPA pod dowództwem „Łysa” (Łazar Czerneckyj lub Stepan Mociak) zamordował w lesie pod Baligrodem 11 mieszkańców Średniej Wsi.
30 lipca 1944r. Oddział Ukraińców - UPA pod dowództwem „Łysa” (Łazar Czerneckyj lub Stepan Mociak) zamordował w lesie pod Baligrodem 11 mieszkańców Średniej Wsi.
⬇️
https://przystanekhistoria.pl/pa2/teksty/31708,Srednia-Wies-30-lipca-1944-r.html
„Jednej niedzieli, gdzieś w połowie sierpnia 1944 r. nadeszła grupa uzbrojonych ludzi w sile około 150 osób, gnali oni ze sobą ponad 10 sztuk bydła i około 12 osób (mężczyzn) cywili, między tymi cywilami poznałem organistę ze Seredniej Wsi Gryzieckiego. […] Na drugi dzień partyzanci odeszli na wprost Baligrodu, ja wróciłem do domu i tutaj dowiedziałem się […] o tych ludziach […], że zostali pomordowani w lesie od strony Baligrodu. Syn organisty Gryziecki Roman [uciekł]. Za tydzień do Żernicy Wyżnej przyszła druga grupa UPA w sile ok. 200 ludzi i kwaterowali około trzy tygodnie. […] Gdzieś przy końcu sierpnia czy początku września jak zaczął zbliżać się bolszewicki front UPA odeszło z naszej wsi […]. Kiedy przyszli bolszewicy i stworzyła się milicja w Hoczwi, do jakiej wstąpił też syn organisty ze Seredniej Wsi […] wtedy milicja z Hoczwi zaczęła wykopywać pomordowanych przez UPA 12-stu ze Seredniej Wsi, którzy byli [pochowani] w żernickim lesie. […] wtedy Gryziecki […] opowiadał […] jak jego chcieli banderowcy tam zabić, a on ściągnął sznury z rąk i zaczął uciekać, przy ucieczce jego poranili […]”17.
Po przejściu frontu w żernickim lesie znalezionych zostało w sumie 25 ciał ofiar zamordowanych przez partyzantów UPA. Zidentyfikowano wówczas 17 osób, w tym 10 [!] mieszkańców Średniej Wsi zabitych 30 lipca 1944 r.
#ToMyjesteśmyPamięcią #PlomienBraterstwa #ПолумяБратерства
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
30 lipca 1920r. Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski ogłosił w Białymstoku „Manifest do polskiego ludu roboczego miast i wsi”.
30 lipca 1920r. Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski ogłosił w Białymstoku „Manifest do polskiego ludu roboczego miast i wsi”, w którym zapowiedział utworzenie Polskiej Republiki Rad, oddzielenie Kościoła od państwa, nacjonalizację ziemi, oraz wzywał proletariat do przepędzenia kapitalistów i obszarników, zajmowania fabryk i ziemi oraz tworzenia komitetów rewolucyjnych jako nowych organów komunistycznej władzy.
Polrewkom powstał z przekształcenia Biura Polskiego przy Komitecie Centralnym partii bolszewickiej. Po zdobyciu Warszawy miał proklamować Polską Socjalistyczną Republikę Rad. Marionetkowy rząd poruszał się za frontem Armii Czerwonej w pociągu pancernym. Gdy 30 lipca skład dotarł do Białegostoku, pierwszego dużego miasta po zachodniej stronie Linii Curzona, Polrewkom wydał "Manifest do polskiego ludu roboczego miast i wsi", w którym winą za wojnę obarczał państwo polskie, a Armię Czerwoną przedstawiał jako wyzwolicieli robotników i chłopów. Chichotem historii jest fakt, że tymczasową siedzibą Polrewkomu został białostocki pałac Branickich – siedziba rodu, którego nazwisko stało się synonimem zdrady.
Korowód zdrajców
Nominalnym przewodniczącym Polrewkomu był Julian Marchlewski, intelektualista, prawnik, ekonom i tłumacz. Jednak de facto największą władzę miał Feliks Dzierżyński – twórca Czeka i organizator czerwonego terroru w sowieckiej Rosji. Trzecią kluczową postacią w komitecie był Feliks Kon, odpowiedzialny za propagandę. Nad posłuszeństwem Polrewkomu czuwał wysłannik Moskwy, Iwan Skworcow-Stiepanow.
Wszelkie pozory na temat misji Polrewkomu prysły 4 sierpnia 1920 roku. Komitet wydał tego dnia inspirowaną przez CzeKa Dyrektywę: "Tymczasowy Polski Komitet Rewolucyjny nakazuje aresztowanie wszystkich niebezpiecznych dla rewolucji w Polsce, wszystkich ważniejszych przedstawicieli burżuazji i ziemiaństwa, wszystkich znacznych współpracowników białopolaków, aresztować i wysłać do obozów koncentracyjnych, przesyłając ich dane i dokładne liczby do Polrewkomu. Polrewkom nakazuje nie nazywać aresztowanych więźniami, ale zatrzymanymi jako niebezpieczni dla rewolucji". Polska miała paść ofiarą czerwonego terroru.
⬇️
https://www.polskieradio.pl/39/156/Artykul/2553593,Polrewkom-niedoszli-czerwoni-wladcy-Polski
⬇️
https://www.bialystok.ap.gov.pl/arch/tkrp.html
Zdj. Członkowie Polrewkomu. W środkowym rzędzie od lewej siedzą: Iwan Skworcow-Stiepanow, Feliks Dzierżyński, Julian Marchlewski, Feliks Kon i Józef Unszlicht. Foto: Polona.pl/domena publiczna
30 lipca 1944 r. w powiecie Lesko w Bieszczadach Ukraińcy z UPA dokonali rzezi ludności polskiej.
30 lipca 1944 r. w powiecie Lesko w Bieszczadach Ukraińcy z UPA dokonali rzezi ludności polskiej.
▶️We wsi Średnia Wieś upowcy uprowadzili do lasu koło Baligrodu 12 Polaków, z których 11 zarąbali siekierami. Tylko jedna osoba zdołała im uciec, był to Roman Gryziecki.
Stanisław Żurek: UPA w Bieszczadach, wyd. II. Wrocław 2010:
"Kolejnego zbiorowego mordu „partyzanci” UPA dokonali 10 lipca 1944 roku. Uprowadzili oni 12 Polaków ze Średniej Wsi: ojca i dwóch braci Gryzieckich, dwóch braci Gefertów, M. Kucharka, J. Podgórskiego, T. Sobika, A. Bobra, M. Maternę, Gorlickiego i Michnowicza. Pognali ich przez Bereskę i Żernicę do lasu w kierunku Baligrodu. Tu ujrzeli oni zwłoki dziesięciu mężczyzn powieszonych na drutach kolczastych. Roman Gryziecki podjął próbę ucieczki. Pomimo, iż raniło go 7 pocisków, dobiegł do pasącego się konia i wskoczywszy na niego dojechał do Hoczwi. Polaków ze Średniej Wsi upowcy zamordowali siekierami. Kilka miesięcy później, pod koniec roku, ustalono miejsce ich mogił. Wskazał je mieszkaniec Żernicy Wyżnej, który grzebał ofiary w dole po kopcu ziemniaków, w górze wsi pod lasem. Upowcy wynagrodzili go butami jednego z zamordowanych. W pobliżu odkryto dwie kolejne mogiły. W jednej z nich znajdowały się zwłoki trzech rodzin: mężczyzn, kobiet i dzieci. Dorośli zostali zastrzeleni, dzieci powieszono. W drugim grobie były ciała dwóch młodych mężczyzn. Ręce mieli związane do tyłu drutem kolczastym. Torturowano ich i pogrzebano żywcem. W Żernicy Wyżnej mieszkały cztery polskie rodziny. Zostały wymordowane przez UPA. Ekshumowane ciała pochowano w zbiorowej mogile na cmentarzu w Średniej Wsi".
Historycy jako datę mordu podają 30 lipca 1944 roku i jest ona właściwa, gdyż Polacy zostali uprowadzeni po mszy w kościele; 10 lipca wypadał we wtorek, 30 lipca w niedzielę.
▶️We wsi Leszczowate Ukraińcy banderowcy zamordowali 20 Polaków. Wśród zamordowanych było 7 dzieci w wieku od 2 do 16 lat, 6 kobiet (w tym lat: 18, 20, 21 i 22) oraz 7 mężczyzn.
Według protokołu spisanego przez proboszcza ks Adama Czepka:
"Torturowani, zamordowani i zbezczeszczone zwłoki: Kuźmiński Feliks, Kuźmińska Katarzyna, Kuźmińska Maria, Kuźmińska Anna, Kuźmiński Stanisław, Zdziebko Maria, Zdziebko Teres, Zdziebko Kazimierz (lat 9), Zdziebko Zygmunt (lat 5), Zdziebko Józef (lat 2), Zdziebko Stanisław (lat 2), Stefanow Antoni, Stefanow Józefa, Stefanow Julia, Stefanow Zofia, Johan Jan, Czelny Stanisław, Pysulak Teodor. W mordzie uczestniczyli mieszkańcy Leszczowatego, Wańkowej, Jureczkowej - jako policjanci ukraińscy pod dowództwem Worony".
▶️We wsi Bereska zamordowali 3 Polaków.
▶️We wsi Brelików zamordowali 7 Polaków, w tym 4 kobiety, jedna z nich miała 17 lat.
▶️We wsi Ropienka zamordowali 28 Polaków,
▶️We wsi Wańkowa UPA oraz okoliczna ukraińska "samoobrona" (SKW) zamordowały 8 Polaków.
Marian Konieczny podaje, że 30 lipca w napadach na wsie Leszczowate, Ropienka, Brelików i Wańkowa zamordowanych zostało 54 Polaków i Ukrainka, żona Polaka. Natomiast Szczepan Siekierka, Henryk Komański i Krzysztof Bulzacki -dokumentują mord dokonany tego samego dnia w tych samych miejscowościach na 56 Polakach.
-----------------------------
Łącznie w lipcu 1944 r. w Bieszczadach Ukraińcy upowcy zamordowali 200 osób cywilnej ludności polskiej.
Nieszczęściem dla polskiej historii są wypowiedzi niektórych historyków polskich, którzy twierdzą, że w Bieszczadach UPA broniła ludność ukraińską przed wysiedleniami i walczyła tylko z wojskiem i milicją.
Post Agnieszka Marciniuk.
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
30 lipca Ukraińcy zamordowali...
30 lipca
- 1943 roku:
W kol. Antonówka pow. Sarny Ukraińcy upowcy oraz chłopi ukraińscy spalili 98 zagród polskich i zamordowali co najmniej 28 Polaków. Około godz. 23-ciej następuje atak UPA na kolonie: Perespa, Sunia, Antonówka, Terebunia, Załawiszcze, Parośle II, Wydymer, osadę Piłsudy oraz inne miejscowości położone na północ od torów kolejowych. Polacy uciekają w kierunku stacji kolejowej licząc na ochronę oddziału niemieckiego. Po drodze natknęli się na zasadzkę upowców, którzy wyszli tyralierą z lasu spod stacji. Zabijali siekierami, pikami, bagnetami, widłami. W kol. Perespa zginęło co najmniej 20 Polaków, prawdopodobnie tyle samo w kol. Sunia oraz co najmniej 28 osób w Antonówce, głownie kobiet i dzieci. Wśród ofiar, których liczba przekroczyła 100 osób, byli uciekinierzy m.in. z Huty Stepańskiej. Po lasach i bagnach trwa przez kilka dni polowanie na ukrywające się rodziny, grupki, bądź pojedynczych Polaków oraz bestialskie mordowanie schwytanych
We wsi Bielin pow. Włodzimierz Wołyński Ukraińcy upowcy zamordowali 2 Polaków lat 18 i 20.
We wsi Boremel pow. Dubno zamordowali 2 Polki.
W majątku Dąbrowa, w koloniach: Porada, Rafałówka, Sernikowa Niwa, Setkówka, Kruszewo, Krasna Góra, Janówka, Grabina, Giedrojciówka, Purbejówka oraz w futorze Struga – wszystkie w pow. Sarny, Ukraińcy upowcy i chłopi ukraińscy dokonują rzezi ludności polskiej. Liczba ofiar nie jest znana. Ci, co zdołali uciec, w następne dni są wyłapywani, torturowani i zabijani, większość zwłok nie została pogrzebana.
W kol. Kopaczówka pow. Sarny zamordowana została rodzina polska, która przyszła pracować na polu: Adam Wolak, jego żona i 20-letnia córka Genowefa. Ukraińcy ojca zarąbali siekierą, matce i córce w czasie tortur zdzierali skórę i solili rany.
W kol. Giedrojciówka pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa, wiadomo o zamordowaniu 1 Polaka.
W kol. Grabina pow. Sarny zamordowali kilkunastu Polaków, imiennie znane są tylko 2 ofiary.
We wsi Hołyczówka pow. Równe zamordowali 4-osobową rodzinę polską: matkę z 3 dzieci lat 3, 6 i 12.
We wsi Hwozdów pow. Równe zamordowali 2 Polki, reszta Polaków zdołała uciec do miasteczka Korzec.
We wsi Jasieniów Górny pow. Kosów Huculski zamordowali Polaka, pracownika poczty.
W kol. Krasna Górka pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa, wiadomo o zamordowaniu 1 Polaka.
W kol. Kruszewo pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa, wiadomo o zamordowaniu 2 Polaków.
We wsi Mołotków pow. Krzemieniec zamordowali 17 Polaków.
W kol. Poroda pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa i zamordowali nie ustaloną liczbę Polaków.
W kol. Przerwa pow. Sarny Polacy bronili się przez dwa dni podczas napadu Ukraińców upowców, zamordowanych zostało 2 Polaków.
W kol. Purbejówka pow. Sarny Ukraińcy upowcy spalili polskie gospodarstwa i zamordowali nie ustaloną liczbę Polaków, imiennie znana jest tylko 1 ofiara.
W kol. Sernikowa Niwa pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa i zamordowali nie ustaloną liczbę Polaków, imiennie znana jest tylko 1 ofiara.
W kol. Setkówka pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa i zamordowali nie ustaloną liczbę Polaków, imiennie znane są tylko 2 ofiary.
W futorze Struga pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa i zamordowali nie ustaloną liczbę Polaków, imiennie znana jest tylko 1 ofiara.
We wsi Szumbor pow. Krzemieniec Ukraińcy zniszczyli całkowicie kościół pw. Najświętszego Serca Jezusa z 1905 roku, wycięli stare lipy i zniszczyli grobowce.
W miasteczku Włodzimierzec pow. Sarny Ukraińcy upowcy zastrzelili 43-letnią Polkę.
We wsi Żabie pow. Kosów Huculski zamordowali 3 Polaków, w tym ojca z dzieckiem.
- 1944 roku:
We wsi Bereska pow. Lesko Ukraińcy banderowcy zamordowali 3 Polaków.
We wsi Leszczowate pow. Lesko zamordowali 20 Polaków. „Torturowani, zamordowani i zbezczeszczone zwłoki: Kuźmiński Feliks, Kuźmińska Katarzyna, Kuźmińska Maria, Kuźmińska Anna, Kuźmiński Stanisław, Zdziebko Maria, Zdziebko Teres, Zdziebko Kazimierz (lat 9), Zdziebko Zygmunt (lat 5), Zdziebko Józef (lat 2), Zdziebko Stanisław (lat 2), Stefanow Antoni, Stefanow Józefa, Stefanow Julia, Stefanow Zofia, Johan Jan, Czelny Stanisław, Pysulak Teodor. W mordzie uczestniczyli mieszkańcy Leszczowatego, Wańkowej, Jureczkowej - jako policjanci ukraińscy pod dowództwem Worony /wg protokołu spisanego przez proboszcza ks Adama Czepka, źr. MMJ, KsWP, s 308 NR 1998,nr 29 s 23/” (http://www.rodaknet.com/rp_wycislak_28.htm).
We wsi Ropienka pow. Lesko Ukraińcy „UPA zamordowała 13 Polaków i Ukrainkę oraz 7 mieszkańców Berlikowa, którzy tam przebywali.” (http://www.rodaknet.com/rp_wycislak_28.htm ). Wśród zamordowanych uciekinierów ze wsi Brelików były 4 kobiety, z których jedna miała 17 lat.
We wsi Wańkowa pow. Lesko zamordowali 8 Polaków.
- 1945 roku:
We wsi Bereska pow. Lesko (Bieszczady) Ukraińcy upowcy zamordowali 3 Polaków.
We wsi Bezmiechowa Górna pow. Lesko zamordowali 4 Polaków.
We wsi Glinne pow. Lesko zamordowali 2 Polaków.
We wsi Lipa pow. Przemyśl zamordowali 8 Polaków, a pozostałych wypędzili zabraniając powrotu.
We wsi Orelec pow. Lesko zamordowali 2 Polaków.
We wsi Ruska Wieś pow. Przemyśl zamordowali 1 Polaka.
Po 30 lipca
- 1943 roku:
We wsi Tutowicze pow. Sarny Ukraińcy zamordowali 2 Polaków, którzy wybrali się do swoich gospodarstw.
W nocy z 30 na 31 lipca
- 1943 roku:
W osadzie Antonówka pow. Sarny Ukraińcy upowcy i chłopi ukraińscy zamordowali 28 Polaków, głownie kobiety i dzieci, uciekinierów z sąsiednich wsi napadniętych przez upowców i chłopów ukraińskich.
W gminie Antonówka pow. Sarny (osada Antonówka, kol. Kopaczówka, kol. Kruszewo, kol. Parośla II, kol. Perespa, osada Piłsudy, futor Struga, kol. Sernikowa Niwa, kol. Sunia, kol. Terebunia, kol. Rosochy, kol. Wydymer, kol. Załawiszcze) Ukraińcy upowcy oraz okoliczni chłopi ukraińscy uzbrojeni w siekiery, widły, piki i inne narzędzia wymordowali ponad 100 Polaków.
W kol. Parośla II pow. Sarny zamordowali co najmniej 2 Polaków.
W kol. Perespa pow. Sarny zamordowali około 20 Polaków; 1,5-roczne dziecko leżało obok martwej matki; zabrano kobietę z widłami wbitymi w brzuch.
W osadzie Piłsudy pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa, wiadomo o zamordowaniu 1 Polaka.
W kol. Sunia pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa i zamordowali co najmniej 7 Polaków, w tym 6-osobową rodzinę.
W kol. Terebunia pow. Sarny spalili polskie gospodarstwa i zamordowali co najmniej 3 Polaków.
W kol. Wydymer pow. Sarny Polacy podjęli obronę, poległo 10 ukraińskich napastników, liczba polskich ofiar jest nieznana.
W kol. Zatawiszcze pow. Sarny Ukraińcy upowcy i chłopi ukraińscy spalili polskie gospodarstwa i zamordowali co najmniej 2 Polaków.
30 lub 31 lipca
- 1943 roku:
W okolicach Antonówki pow. Sarny Ukraińcy upowcy zamordowali 4 Polaków uciekających z Huty Stepańskiej: 6-letniego chłopca, dwie dziewczyny 20-letnie i jedną 19-letnią, ciężko poranili 1-rocznego syna 20-letniej zamordowanej Polki oraz siostrę drugiej 20-letniej Polki (Siemaszko..., s. 812).
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
30 lipca 1944r. radio Moskwa kolejne 4 razy nadało wezwanie do ludności Warszawy nawołujące do walki z Niemcami i pomocy Armii Czerwonej.
30 lipca 1944r. radio Moskwa kolejne 4 razy nadało wezwanie do ludności Warszawy nawołujące do walki z Niemcami i pomocy Armii Czerwonej.
30 lipca 1943r wieczorem Ukraińcy - oddziały UPA podległe Iwanowi Łytwyńczukowi "Dubowemu" przeprowadziły skoncentrowany atak na polskie miejscowości w gminach Antonówka i Włodzimierzec położone na północ od linii kolejowej Sarny-Kowel. Szacuje się, że w atakach w dniu 30 lipca 1943 na miejscowości w gminach Antonówka i Włodzimierzec, oddziały Ukraińców z UPA zabiły łącznie około 100 osób.
30 lipca 1943r wieczorem Ukraińcy - oddziały UPA podległe Iwanowi Łytwyńczukowi "Dubowemu" przeprowadziły skoncentrowany atak na polskie miejscowości w gminach Antonówka i Włodzimierzec położone na północ od linii kolejowej Sarny-Kowel. Zaatakowano m.in. Kopaczówkę, Kruszewo, Paroślę I, Perespę, Trebunie, Kowbań i Krasną Górkę.
Oddziały polskiej samoobrony stawiły opór. Jedną z pierwszych zaatakowanych miejscowości była Perespa. Napastnicy uzbrojeni w widły, piki, siekiery i niekiedy w broń palną, podpalali budynki i zamordowali około 15-20 Polaków, którzy nie schronili się w bunkrach. Samoobrona ze środka wsi ostrzeliwała napastników. Obrońcy zastosowali fortel podpalając zabudowania w centrum wsi, wobec czego napastnicy uznali, że ta część miejscowości została zaatakowana przez inny oddział UPA i w rezultacie zrezygnowali z dostania się w miejsce, gdzie przebywali polscy cywile. Walki w Perespie trwały do rana.
Część Polaków z zaatakowanych miejscowości rzuciła się do ucieczki w stronę stacji kolejowej w Antonówce. Na uciekinierów z Perespy upowcy zastawili zasadzkę w lesie niedaleko od stacji, nad rzeczką Czakwa. Zamordowano 28 osób, głównie kobiet i dzieci. Ochrona stacji otworzyła ogień ostrzeliwując zarówno upowców, jak i uciekinierów. Następnie upowcy ci zaatakowali zabudowania kolonii Antonówka, w której cywile i samoobrona widząc łuny pożarów i słysząc strzelaninę, byli już w większości przygotowani na napad i znajdowali się w bunkrach. Upowcy przeszli tyralierą przez kolonię całkowicie ją paląc (98 zagród) i mordując napotkane osoby (szacunkowo 5 osób). Samoobrona ostrzeliwała napastników z "bunkrów", ci jednak nie podjęli walki i skierowali się w stronę Piłsudów i Terebuni, gdzie spalili wszystkie zabudowania i zabili tylko kilka osób, ponieważ większość Polaków zdążyła opuścić wsie tuż przed atakiem. Podobnie postąpili mieszkańcy Parośli II i Suni.
Samoobrona Wydymeru przez całą noc skutecznie odpierała ataki UPA, zadając jej w wielogodzinnej walce straty w wysokości 10 zabitych. Nad ranem 31 lipca 1943 r. napastnicy wycofali się, wieś została jednak całkowicie spalona.
Szacuje się, że w atakach w dniu 30 lipca 1943 na miejscowości w gminach Antonówka i Włodzimierzec, oddziały Ukraińców z UPA zabiły łącznie około 100 osób.
Dzięki działaniom ośrodka samoobrony Antonówka udało się ocalić większość polskiej ludności cywilnej skupionej w ośrodku. Jednak w wyniku podpaleń oraz grabieży Polacy zostali pozbawieni domostw i środków utrzymania. Zmusiło to samoobrony wraz z ludnością do wycofania się ku stacjom kolejowym na linii Kowel-Sarny (Antonówka, Grabina), skąd Niemcy natychmiast wywieźli ich na roboty przymusowe.
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
30 lipca 1944r. Porażka batalionu AK w bitwie nad Wesołówką koło Sandomierza z żandarmerią niemiecką.
30 lipca 1944r. Porażka batalionu AK w bitwie nad Wesołówką koło Sandomierza z żandarmerią niemiecką.
Bitwa pod Wesołówką – bitwa stoczona przez I batalion AK „Sandomierz” dowodzony przez kpt. „Swojaka” (Ignacy Zarobkiewicz) zmobilizowany w ramach akcji „Burza”, a 18 Dywizją Artylerii Wehrmachtu wspieraną przez oddziały żandarmerii z Sandomierza. I batalion „Sandomierz” został odtworzony przez podobwód Sandomierz AK w ramach przygotowania do akcji „Burza”, był on częścią 2 Pułku Piechoty Legionów AK wchodzącego w skład odtwarzanej 2 Dywizji Piechoty Legionów AK „Pogoń”. Koncentrację I batalionu wyznaczono na dzień 26 lipca 1944 w rejonie młyna wodnego w Pęczynach. I batalion zorganizowany był w 3 kompanie piechoty, 21-osobowy pluton BCh i 17-osobowy pluton NSZ. Łącznie batalion liczył ok. 180-200 żołnierzy z czego 50% uzbrojona w 1 ckm, 2 lkm, 1 rkm, 7 stenów, 35 karabinów, kilkadziesiąt pistoletów, 2 piaty, 50 granatów.
⬇️
30 lipca 1943 roku konspiracyjna Krajowa Reprezentacja Polityczna wydała odezwę do narodu ukraińskiego, pisząc...
30 lipca 1943 roku konspiracyjna Krajowa Reprezentacja Polityczna wydała odezwę do narodu ukraińskiego, pisząc:
"Zawróćcie z błędnej drogi; zerwijcie z upokarzającą was zależnością od okupanta; potępcie bestialstwo masowych modów dokonywanych na ludności polskiej Wołynia przez ludność ukraińską, podjudzaną przez Niemców i bolszewików(...)".
Nie posłuchali...ochoczo mordowali nasze siostry i braci...na Wołyniu, Polesiu i Małopolsce Wschodniej oraz na Lubelszczyźnie i Podkarpaciu w latach 1939-1947”.
Cześć Ich Pamięci!
Post Historia Wczoraj i dziś
Na fot.: Polskie ofiary ukraińskiego ludobójstwa.
#ToMyjesteśmyPamięcią #PlomienBraterstwa #ПолумяБратерства
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
30 lipca 1993r. w Londynie zmarł Edward Raczyński.
30 lipca 1993r. w Londynie zmarł Edward Raczyński (ur. 19 grudnia 1891 r.), wybitny dyplomata, ambasador RP w Wielkiej Brytanii w latach 1934-1945, czołowy działacz emigracji niepodległościowej, Prezydent RP na Uchodźstwie w latach 1979-86.
Na zdjęciu ambasador Edward Raczyński udaje się na spotkanie w sprawie gwarancji Wielkiej Brytanii dla Polski na wypadek wojny, 1939 r., fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego.
Źródło: UdSKiOR /dzieje.pl
30 lipca 1937r. Nikołaj Jeżow ( ze względu na okrucieństwo i niski wzrost 153 centymetry otrzymał przydomek „krwawy karzeł”) wydał rozkaz 00447 o likwidacji elementów antyradzieckich. Na jego podstawie została zrealizowana tzw. Operacja Kułacka NKWD, która stała się elementem Wielkiego Terroru lat 1936-1937.
30 lipca 1937r. Nikołaj Jeżow ( ze względu na okrucieństwo i niski wzrost 153 centymetry otrzymał przydomek „krwawy karzeł”) wydał rozkaz 00447 o likwidacji elementów antyradzieckich.
Na jego podstawie została zrealizowana tzw. Operacja Kułacka NKWD, która stała się elementem Wielkiego Terroru lat 1936-1937.
Zgładzono nie mniej niż 110 tys Polaków (ogółem ok.700 tys osób). Chodzi o naszych rodakow, ktorzy po Traktacie Ryskim znalezli sie poza granicami II RP, a mieszkali na tych ziemiach od wiekow.
⬇️
#Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #sowieckieZbrodnie #NKWD #SovietInvasion #ArmiaCzerwona #komunizm #NewerForget #RedArmy #JewishNKWD #Stalin #Beria #MorercyPolaków #NikołajJeżow #Jeżowszczyzna
❗30 lipca 1943 r. w kol. Antonówka pow. Sarny, Ukraińcy należący do UPA oraz chłopi ukraińscy spalili 98 zagród polskich i zamordowali 40 Polaków (liczba niepełna).
❗30 lipca 1943 r. w kol. Antonówka pow. Sarny, Ukraińcy należący do UPA oraz chłopi ukraińscy spalili 98 zagród polskich i zamordowali 40 Polaków (liczba niepełna). Dzięki działaniom ośrodka polskiej samoobrony podlegającemu organizacyjnie samodzielnemu Obwodowi ZWZ-AK Sarny, udało się ocalić większość polskiej ludności cywilnej skupionej w ośrodku w Antonówce.
Około godz. 23.00 nastąpił atak band UPA na kolonie: Perespa, Sunia, Terebunia, Załawiszcze, Parośle II, Wydymer, osady Antonówka i Piłsudy oraz inne miejscowości położone na północ od torów kolejowych. Polacy uciekając kierowali się na stację kolejową licząc na ochronę oddziału niemieckiego. Po drodze natknęli się na zasadzkę Ukraińców, którzy wyszli tyralierą z lasu obok stacji. Zabijali siekierami, pikami, bagnetami, widłami. Po lasach i bagnach trwało przez kilka dni polowanie na ukrywające się rodziny bądź pojedynczych Polaków oraz bestialskie mordowanie schwytanych.
Odpowiedzialnym za mordy na polskiej ludności w Antonówce oraz okolicy był Iwan Łytwyńczuk "Dubowyj". Jego oddział "Zahrawa" cechował się szczególną brutalnością i wykazywał systematycznością w likwidacji Polaków.
Szacuje się, że 30 i 31 lipca w Antonówce i wszystkich miejscowościach okalających, zginęło ponad 100 Polaków.
"Dubowyj" ścigany przez NKWD i osaczony w bunkrze na poczatku 1952 r. wysadził się granatem.
-------------------------------------
☑️Antoni Przybysz jako 25 latek wtedy, wspomina:
"W nocy z 30 na 31 lipca oddziały UPA napadły na wszystkie kolonie polskie na terenie gmin Antonówka, Włodzimierzec, Dąbrowica i Stepań /…/ Widziałem jak banda UPA wymordowała mieszkańców kolonii Antonówka na Wołyniu, spalono ich domy i cały dobytek /…/ sam widziałem jak UPA zabiła 37 osób, wśród nich było 3 moich krewnych".
Post Agnieszka Marciniuk
#ToMyjesteśmyPamięcią #PlomienBraterstwa #ПолумяБратерства
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
29 lipca 1964r. w Kijowie zmarła Wanda Wasilewska, działaczka socjalistyczna, komunistyczna, pisarka. Pułkownik Głównego Zarządu Politycznego Armii Czerwonej.
29 lipca 1964r. w Kijowie zmarła Wanda Wasilewska, działaczka socjalistyczna, komunistyczna, pisarka. Pułkownik Głównego Zarządu Politycznego Armii Czerwonej.
W czasie II wojny światowej Wasilewska była główną doradczynią Józefa Stalina w sprawach polskich.
⬇️
29 lipca 1942r. w Krakowie zmarł Wojciech Kossak, malarz, przedstawiciel nurtu malarstwa historycznego i batalistycznego, współautor „Panoramy Racławickiej".
29 lipca 1942r. w Krakowie zmarł Wojciech Kossak, malarz, przedstawiciel nurtu malarstwa historycznego i batalistycznego, współautor „Panoramy Racławickiej".
⬇️
29 lipca 2012r. w Oświęcimiu zmarł August Kowalczyk, aktor, reżyser teatralny; więzień niemieckiego obozu Auschwitz, z którego uciekł w 1942 r., żołnierz Armii Krajowej; znany m.in. z ról w serialach „Stawka większa niż życie”, „Chłopi” i „Sekret Enigmy”.
29 lipca 2012r. w Oświęcimiu zmarł August Kowalczyk, aktor, reżyser teatralny; więzień niemieckiego obozu Auschwitz, z którego uciekł w 1942 r., żołnierz Armii Krajowej; znany m.in. z ról w serialach „Stawka większa niż życie”, „Chłopi” i „Sekret Enigmy”.
10 czerwca 1942 roku więzień KL Auschwitz o numerze 6804, a później znany aktor i reżyser August Kowalczyk ( na zdjęciu) podjął próbę ucieczki, po zakończeniu prac przy budowie rowu melioracyjnego. Uciekł do lasu, następnie ukrywał się w zbożu, gdzie został odnaleziony przez okoliczne kobiety, które zapewniły mu kobiece przebranie i wskazały miejsce bezpiecznego schronienia. Ukrywał się przez 7 tygodni w kryjówce na poddaszu jednego z domów w miejscowości Bojszowy . Później z fałszywymi dokumentami wyjechał na Górny Śląsk, po czym dotarł do Krakowa. Do końca wojny walczył w szeregach AK w miechowskiem .
Kowalczyk zasłynął później jako odtwórca wielu ról niemieckich oficerów.
Przez wiele lat był wiceprezesem Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem.
Zmarł 29 lipca 2012 roku.
Post Historia Polski Dzień Po Dniu.
⬇️
... Kiedy miesiąc temu August Kowalczyk przecinał wstęgę, otwierając hospicjum w Oświęcimiu, które powstało z jego inicjatywy. Nikt nie przypuszczał, że wkrótce on sam będzie jednym z pierwszych jego pacjentów. Do hospicjum trafił dwa tygodnie temu. August Kowalczyk tym obiektem chciał podziękować za pomoc, jaką w czasie wojny niesiono więźniom Auschwitz. – W Oświęcimiu został stworzony niezwykły pomnik, który będzie służył ludziom potrzebującym pomocy w ostatnim stadium swojego życia
⬇️
czwartek, 28 lipca 2022
29 lipca 1989r. W czasie obradującego w Warszawie XIII Plenum KC PZPR gen. Wojciech Jaruzelski, wybrany kilka dni wcześniej na urząd Prezydenta PRL, złożył rezygnację ze stanowiska I sekretarza KC PZPR.
29 lipca 1989r. W czasie obradującego w Warszawie XIII Plenum KC PZPR gen. Wojciech Jaruzelski, wybrany kilka dni wcześniej na urząd Prezydenta PRL, złożył rezygnację ze stanowiska I sekretarza KC PZPR.
Jego następcą został Mieczysław F. Rakowski.
⬇️
29 lipca 1941 r. podczas apelu w niemieckim obozie Auschwitz franciszkanin Maksymilian Kolbe zgodził się dobrowolnie oddać życie za współwięźnia Franciszka Gajowniczka, jednego z dziesięciu skazanych na śmierć głodową w odwecie za ucieczkę Polaka.
29 lipca 1941r. w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz o. Maksymilian Kolbe dobrowolnie poszedł na śmierć w zamian za innego więźnia. Zginął w bunkrze głodowym w zamian za wskazanego Franciszka Gajowniczka.
17 lutego 1941 r. Niemcy wyprowadzają z klasztoru o. Kolbego z czterema innymi franciszkanami. Trafiają na Pawiak. Maksymiliana pobito za posiadanie różańca. 28 maja z transportem 303 więźniów dociera do KL Auschwitz.
Wielki znak się ukazał na niebie.
... Najdziwniejsze na tamtym karnym apelu w ostatnich dniach lipca 1941 r. nie jest wcale to, że numer 16670 chce iść na śmierć za numer 5659. O wiele dziwniejsze jest, że numer 16670 opuszcza szereg i przechodzi ok. 20 kroków. A przecież już po drugim, w najlepszym razie trzecim powinien paść na ziemię pod ciosami blokowego albo esesmana Gerharda Palitzscha, o którym komendant Höss napisze, że był "prawdopodobnie tak zahartowany psychicznie, iż mógł bez przerwy zabijać, o niczym nie myśląc". Potem dzieje się coś jeszcze dziwniejszego: kierownik obozu Hauptsturmbahnführer Karl Fritzsch słucha argumentów numeru 16670 i przychyla się do prośby.
Przed wejściem do Bloku Śmierci 10 więźniów, wybranych na śmierć w ramach kary za ucieczkę jednego z ich towarzyszy na bloku, musi rozebrać się do naga. Od chwili, gdy zatrzasną się drzwi celi, mają nie dostawać nic do jedzenia i ani kropli wody. "Wyschniecie jak cebulki" - kpią esesmani.
Przez następne dni z celi słychać śpiewy: "Serdeczna Matko, opiekunko ludzi", "Anielskie Twe wejrzenie", "Wkrótce już ujrzę Ją". "Gorące modlitwy i pieśni do Matki Najświętszej nieszczęśliwych rozlegały się po wszystkich gankach bunkra. Miałem wrażenie, że jestem w kościele" - zezna po wojnie więzień Bruno Borgowiec, pisarz i tłumacz Bloku Śmierci.
Jednak z każdym dniem śpiewy słabną. Stojące w kącie wiadro na fekalia jest suche. Więźniowie muszą pić własny mocz. Konający spowiadają się. Po przeszło dwóch tygodniach żyje jeszcze czterech. Esesmani decydują się dobić ich zastrzykiem kwasu karbolowego, bo muszą opróżnić ciemnicę dla kolejnych...
Franciszkanin zmarł w bunkrze głodowym 14 sierpnia 1941 r. Został dobity zastrzykiem fenolu.
⬇️
https://www.tygodnikpowszechny.pl/znak-na-niebie-139824
Wspomnienia Franciszka Gajowniczka.
- Ja nie mogłem nic powiedzieć ani podziękować, tylko się obydwaj patrzyliśmy na siebie i tak on odszedł. Został odprowadzony, a ja wróciłem na blok. Potem przez długi czas nie mogłem sobie tego uzmysłowić, co się naprawdę wydarzyło
⬇️
Michał Micherdziński był jednym z ostatnich świadków słynnego apelu w obozie KL Auschwitz, na którym o. Maksymilian Kolbe zdeklarował się pójść na śmierć w zamian za współwięźnia. Prezentujemy rozmowę z Michałem Micherdzińskim, w której wspomina o. Maksymiliana i tamten apel 29 lipca 1941 roku.
⬇️
https://parafiaaleksandria.pl/2016/08/18/wywiad-ze-swiadkiem-smierci-sw-maksymiliana/
#Polishholokaust #GermanDeathCamps #StratyWojenne #NiemieckieZbrodnie #DeutscheVerbrechen #GermanCrimes #WW2 #WorldWarTwo #ReparationsForPoland
29 lipca 2001r. w Cieszynie zmarł Edward Gierek – polski polityk, działacz komunistyczny...
29 lipca 2001r. w Cieszynie zmarł Edward Gierek – polski polityk, działacz komunistyczny, w latach 1970–1980 I sekretarz KC PZPR, poseł na Sejm PRL I, II, III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji. Członek Rady Państwa (1976–1980), w latach 1971–1981 członek prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Budowniczy Polski Ludowej.
W czasie okupacji niemieckiej pracował w kopalni węgla kamiennego w Eisden w Limburgii. Od 1943 działał w belgijskim ruchu oporu, w tzw. Witte Brigade.
Edward Gierek pełnił też w Belgii funkcję przewodniczącego Rady Narodowej Polaków i Związku Patriotów Polskich (komunistów) powołanym formalnie na zjeździe założycielskim 9 czerwca 1943, stanowiący narzędzie polityki Stalina i ZSRR w sprawie polskiej .
29 lipca Ukraińcy zamordowali...
29 lipca
- 1943 roku:
We wsi Iwanówka pow. Trembowla: 29.VII.1943. Iwanówka pow. Trembowla. Ukraińcy zamordowali Polaka, b. elewa orkiestry KOP w Kopyczyńcach” (AAN, AK, sygn. 203 /XV/ 9, k. 170 – 174). H. Komański i Sz. Siekierka nie wymieniają tego zabójstwa.
We wsi Łoszniów pow. Trembowla: „29.VII.1943. Łoszniów pow. Trembowla. Miejscowi Ukraińcy: Góral Józef, Kobel Wasyl, Wasylków Paweł, Pasieka Władysław, Bejchor Władysław zamordowali Polaka akademika Edwarda Leszczyńskiego” (ANN, AK, sygn. 203 /XV/ 9, k. 170 – 174). H. Komański i Sz. Siekierka nie wymieniają tego zabójstwa.
We wsi Pistyń pow. Kosów Huculski Ukraińcy zamordowali 3-osobową rodzinę polską.
W kol. Polesie pow. Równe zamordowali 52-letniego Polaka.
- 1944 roku:
We wsi Dąbrowa pow. Tomaszów Lubelski Ukraińcy upowcy zamordowali 29 Polaków, mężczyzn.
We wsi Leszczowate pow. Lesko „UPA napadła na dwór gdzie torturowano, zamordowano i zbezczeszczono zwłoki miejscowego ziemianina i właściciela Jana Garschinga lat 35 i jego żony Ireny lat 22”. (http://www.rodaknet.com/rp_wycislak_28.htm ).
We wsi Ujście Jezuickie pow. Miechów w pacyfikacji niemiecko-ukraińskiej zamordowanych zostało kilku mieszkańców: „Po drugiej stronie Wisły zaatakowały n-pla oddziały placówki "Wacława" pod d-twem Józefa Niejadlika, zadając mu duże straty i nękając ogniem na przeprawie przez całą noc. O świcie Ukraińcy pod d-twem oficera niemieckiego natarli na partyzantów i paląc wieś Ujście Jezuickie oraz mordując kilku jej mieszkańców, wycofali się z pola walki. Straty własne wynosiły 34 zamordowanych mężczyzn, kobiet i dzieci, w tym czterech żołnierzy AK, mieszkańców Opatowca i Ujścia Jezuickiego”. (Bolesław Nieczuja-Ostrowski: „Kazimiersko - proszowicka rzeczpospolita partyzancka (3)”: w: http://www.24ikp.pl/serwis/wiecej/rpp1944/wspomnienia/20140315wtk03kp_rp/art.php).
- 1945 roku:
We wsi Hadyńkowce pow. Kopyczyńce Ukraińcy upowcy zamordowali Polaka z “Istriebitielnych Batalionów” (Kubów..., jw.).
W mieście Jarosław na cmentarzu komunalnym ma grób 6 żołnierzy WP, którzy zginęli z rąk UPA 29 VII 1945: Ciechoń Zbigniew ur. 1923, Nakwas Mikołaj ur. 1913, Sierkowski Władysław ur. 1921, Skwarkowski Władysław ur. 1921, Szurawski Feliks ur. 1922, Woszczyło Stanisław ur. 1915. http://w.kki.com.pl/pioinf/przemysl/zabytki/narodowej/ofiary1.html
W nocy z 29 na 30 lipca
- 1946 roku:
We wsi Szklarki pow. Gorlice Ukraińcy obrabowali gospodarstwa polskie oraz zamordowali 1 Polaka.
Od lutego do 30 lipca
- 1943 roku:
W kol. Janówka pow. Sarny Ukraińcy upowcy zamordowali 12 Polaków z rodziny Bieleckich.
30 lipca 1941 roku w Londynie podpisany został układ między rządem RP a rządem ZSRR, tzw. układ Sikorski – Majski, unieważniający zmiany terytorialne dokonane w ramach paktu Ribentropp – Mołotow – jak określono „utraciły one moc obowiązującą”.
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie
29 lipca 1944r. Jan Nowak powróciwszy z Londynu, powiadomił KG AK, że powstanie w Warszawie nie wywrze wpływu na polityczne losy powojennej Polski, oraz że nie można liczyć na poważniejsze dostawy broni przez aliantów.
29 lipca 1944r. Jan Nowak powróciwszy z Londynu, powiadomił KG AK, że powstanie w Warszawie nie wywrze wpływu na polityczne losy powojennej Polski. W tej samej informacji przekazał, że ewentualne powstanie, nie będzie mogło liczyć na poważniejsze dostawy broni przez aliantów.
W tym dniu Związek Patriotów Polskich poprzez radio moskiewskie wezwał mieszkańców Warszawy do rozpoczęcia powstania przeciwko Niemcom, a Moskwa mówiła: "Walczcie przeciwko Niemcom! Warszawa bez wątpienia słyszy już huk armat w bitwie, która wkrótce przyniesie jej wyzwolenie."
29 lipca 1944 roku w Białej w województwie małopolskim podczas osłaniania akcji Most III, od niemieckich kul śmierć poniosło trzech żołnierzy Armii Krajowej.
29 lipca 1944 roku w Białej w województwie małopolskim podczas osłaniania akcji Most III, polegającej na dostarczeniu kurierów rządu RP na uchodźstwie na tereny okupowanej Polski i w drodze powrotnej zabraniu elementów zdobytego nad Bugiem rakietowego pocisku balistycznego V2 oraz kurierów, od niemieckich kul śmierć poniosło trzech żołnierzy Armii Krajowej, a wcześniej harcerzy Szarych Szeregów. Byli to: Stefan Kasprzyk "Dzik" (24), Mieczysław Tenerowicz "Orzeł"(22) oraz Władysław Sokół "Partenau" (21). Fotografia przedstawia pomnik w Białej upamiętniający to wydarzenie.
⬇️
https://polishholokaust.blogspot.com/2022/07/25-lipca-1944r-operacja-most-iii-na.html?m=1
Boguś Historia Polski Dzień Po Dniu.
#Polishholokaust #GermanDeathCamps #StratyWojenne #NiemieckieZbrodnie #DeutscheVerbrechen #GermanCrimes #WW2 #WorldWarTwo #ReparationsForPoland #MadeInGermany #ToMyjesteśmyPamięcią #EuropeanUnion
29 lipca 1943 roku policja niemiecka i SS otoczyły osiedle dla bezdomnych na warszawskim Annopolu.
29 lipca 1943 roku policja niemiecka i SS otoczyły osiedle dla bezdomnych na warszawskim Annopolu. Podpalone zostały wszystkie baraki. Doszło też do strzelaniny między Niemcami, a mieszkańcami osiedla, w której śmierć poniosła nieustalona liczba ludzi. Do więzienia na Pawiaku przewieziono 87 mężczyzn i 18 kobiet.
/Boguś Historia Polski Dzień Po Dniu.
#Polishholokaust #GermanDeathCamps #StratyWojenne #NiemieckieZbrodnie #DeutscheVerbrechen #GermanCrimes #WW2 #WorldWarTwo #ReparationsForPoland #MadeInGermany #ToMyjesteśmyPamięcią #EuropeanUnion
29 lipca 1948 specjalna grupa operacyjna KBW/UB, na skutek donosu, przeprowadziła atak na kwaterujące w kolonii Antonina, w gminie Ciechanowiec, oddziały kpt. Kazimierza Kamieńskiego „Huzara” i kpt. Władysława Łukasiuka” Młota".
„Tu Was nie ma, lecz jesteście przecież…
I pozostaniecie w jasnym świecie, jest coś, co mrokom się opiera, jest Pamięć. A ona nie umiera…”
29 lipca 1948 specjalna grupa operacyjna KBW/UB, na skutek donosu, przeprowadziła atak na kwaterujące w kolonii Antonina, w gminie Ciechanowiec, oddziały kpt. Kazimierza Kamieńskiego „Huzara” i kpt. Władysława Łukasiuka” Młota".
Partyzanci „Młota” i „Huzara”, ścigani przez dużo liczniejszą grupę pościgową, po kilku godzinach zdołali się oderwać. Niestety zapłacili za to życiem dwóch braci, którzy zginęli podczas odwrotu – na Wieczną Wartę odeszli Mieczysław Szulborski ps. „Jurek" i Zygmunt Szulborski ps. "Wichura".
PS. zdj. rekonstrukcja
Cześć i Chwała Bohaterom❗🇵🇱
Post Romuald Rzeszutek.
środa, 27 lipca 2022
28 lipca 1943r W Niemieckiej pacyfikacji Woli Justowskiej w Krakowie, okupanci niemieccy rozstrzelali 21 osób.
28 lipca 1943r W Niemieckiej pacyfikacji Woli Justowskiej w Krakowie, okupanci niemieccy rozstrzelali 21 osób.
W nocy z 28 na 29 lipca 1943 roku Niemcy, pod dowództwem Eduarda Schuberta, otoczyli Wolę Justowską a także Bielany, Chełm, Olszanicę, Zakamycze, Przegorzały i część Zwierzyńca. Rano, między godziną 5 a 6, przystąpili do rewizji poszczególnych domów, z których wcześniej wywleczono wszystkich mieszkańców. Podczas rewizji na Woli Justowskiej, w mieszkaniu Ludmiły Korybutowej znaleziono ukrytą pod podłogą drukarnię, skąd wychodziły pierwsze numery konspiracyjnego „Dziennika Polskiego”.
Mieszkańców zgromadzono na łące przy dzisiejszej ul. 28 lipca 1943 r., w tym miejscu dokonano egzekucji, zwłoki zakopano w dole. Dwie kolejne osoby zginęły w więzieniu na Montelupich, a jedna w KL Auschwitz-Birkenau. Po wojnie szczątki pomordowanych ekshumowano i pochowano w zbiorowej mogile na cmentarzu Salwatorskim.
Na miejscu zbrodni na ,,Łące Męczeństwa" postawiono pomnik z wyrytymi na nim 24 nazwiskami zamordowanych (zdj).
Przed pomnikiem na Woli Justowskiej w Krakowie odbywa się rokrocznie uroczystość upamiętniająca ofiary niemieckiego terroru.
Za Gazeta Krakowska.
#Polishholokaust #GermanDeathCamps #StratyWojenne #NiemieckieZbrodnie #DeutscheVerbrechen #GermanCrimes #WW2 #WorldWarTwo #ReparationsForPoland #MadeInGermany #ToMyjesteśmyPamięcią #EuropeanUnion
28 lipca 1944r. We wsi Kamionka pow. Miechów żandarmeria niemiecka oraz oddział Ukraińców z Dywizji SS „Galizien” – „Hałyczyna” dokonały pacyfikacji mordując 7 Polaków i paląc 15 zabudowań gospodarczych.
28 lipca 1944r. We wsi Kamionka pow. Miechów żandarmeria niemiecka oraz oddział Ukraińców z Dywizji SS „Galizien” – „Hałyczyna” dokonały pacyfikacji mordując 7 Polaków i paląc 15 zabudowań gospodarczych.
Pawło Szandruk dowódca 14. Dywizji Grenadierów SS w 1945 r. skierował swoje oddziały na zachód i ostatecznie skapitulował przed aliantami zachodnimi. Niezwłocznie wystąpił do generała Andersa o interwencję w sprawie przyszłości jego wojska.
20 lat po wojnie w 1965 r. gen. Anders odznaczył go krzyżem Orderu Virtuti Militari za niezłomną postawę w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim w 1939 r., wywołując tym ogromne kontrowersje.
⬇️
#ToMyjesteśmyPamięcią #PlomienBraterstwa #ПолумяБратерства
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie #Barbarian #UkrainianBarbarian #SSGalizien #Anders
28 lipca Ukraińcy zamordowali...
28 lipca
- 1942 roku:
W kol. Buda pow. Równe Ukraińcy zamordowali 17-letniego Polaka.
- 1943 roku:
We wsi Kołodeżno pow. Kowel Ukraińcy zamordowali 3-osobową rodzinę polską z 24-letnią córką.
We wsi Łoszniów pow. Trembowla zamordowali 1 Polaka.
W mieście powiatowym Skałat został zamordowany przez bojówkę Ukraińców OUN-UPA leśniczy Zdzisław Popowski (Edward Orłowski..., jw.).
We wsi Zaturce pow. Horochów zamordowali 22-letnią Polkę.
- 1944 roku:
We wsi Kamionka pow. Miechów żandarmeria niemiecka oraz oddział Ukraińców z Dywizji SS „Galizien” – „Hałyczyna” dokonały pacyfikacji mordując 7 Polaków i paląc 15 zabudowań gospodarczych.
We wsi Kańczuga pow. Przeworsk zamordowany został na drodze w pobliżu miejscowości przez bojówkarzy z UPA gajowy Paweł Pelc (Edward Orłowski..., jw.).
We wsi Lipa pow. Przemyśl Ukraińcy upowcy zamordowali 1 Polaka oraz powiesili Ukrainkę, żonę Polaka, który uciekł do Birczy.
We wsi Myczkowce pow. Lesko zamordowali 4 Polaków.
W miasteczku Opatowiec pow. Miechów podczas pacyfikacji niemiecko-ukraińskiej zamordowanych zostało 31 mieszkańców oraz w walce poległo 4 żołnierzy AK: „28 lipca 1944 r. w Opatowcu doszło do walki pomiędzy oddziałami Armii Krajowej i własowcami po której nastąpiła hitlerowska pacyfikacja wsi. Zamordowanych zostało 31 osób, w tym dzieci. Ogółem hitlerowcy spalili około 30 zabudowań, 10 osób zostało spalonych żywcem” (http://pl.wikipedia.org/wiki/Opatowiec ); „Niemcy w odwecie zorganizowali silami batalionu faszystów ukraińskich pacyfikację Opatowca w dniu 29 lipca, mordując mieszkańców, gwałcąc kobiety i paląc budynki. Na pomoc mordowanej ludności Opatowca przybyły oddziały podobwodu koszyckiego /…/ zmuszając ukraińsko-niemieckich SS-manów do wycofania się za Wisłę” (Bolesław Nieczuja-Ostrowski: „Kazimiersko - proszowicka rzeczpospolita partyzancka (3)”: w: http://www.24ikp.pl/serwis/wiecej/rpp1944/wspomnienia/20140315wtk03kp_rp/art.php)
We wsi Przysieka pow. Miechów żandarmeria niemiecka oraz oddział Ukraińców z Dywizji SS „Galizien” – „Hałyczyna” dokonały pacyfikacji mordując 7 Polaków i paląc 22 zabudowania gospodarcze.
- 1945 roku:
We wsi Lipa pow. Przemyśl Ukraińcy upowcy zamordowali 1 Polaka oraz powiesili Ukrainkę, żonę Polaka, który uciekł do Birczy.
#NeverAgain #WeRememberTheFact #ПамятаємоПравду #Reparacje #UkrainianReparationsForPoland #Odszkodowania #CzasZapłatyZaRzeź !!! #Polishholokaust #WW2 #WorldWarTwo #Wołyń #Kresy #UkrainianMurdered #OUN #UPA #UA #Ludobójstwo #Genocidum #Genocide #GenocidumAtrox #UkrainianCrimes #UkrainskieZbrodnie #SSGalizien #Barbarian #UkrainianBarbarian
Zdj. Marsz Ukraińców ku czci SS-Galizien.
28 lipca 1943 roku w prywatnym apartamencie w Białym Domu w Waszyngtonie (USA) odbyło się spotkanie emisariusza władz Polskiego Państwa Podziemnego Jana Karskiego z prezydentem Stanów Zjednoczonych Franklinem Delano Rooseveltem.
28 lipca 1943 roku w prywatnym apartamencie w Białym Domu w Waszyngtonie (USA) odbyło się spotkanie emisariusza władz Polskiego Państwa Podziemnego Jana Karskiego z prezydentem Stanów Zjednoczonych Franklinem Delano Rooseveltem. W czasie trwającego godzinę i piętnaście minut spotkania Karski przedstawił Roosveltowi swój raport na temat tragicznej sytuacji ludności polskiej i żydowskiej pod okupacją niemiecką. Przedstawił skalę demoralizacji okupanta, stosowane przez niego środki terroru, działalność podziemia żydowskiego i strukturę polskiej konspiracji. Jan Karski przekazał postulaty, jakie wysuwali wobec aliantów przywódcy żydowscy, którzy wprowadzili Karskiego do getta warszawskiego. Jan Karski odpowiadał również na bardzo szczegółowe pytania samego prezydenta. Po latach Karski wspominał: ,,Serce biło mi mocno, kiedy wchodziłem do Białego Domu z ambasadorem Polski. Miałem spotkać najpotężniejszego człowieka na świecie. Prezydent Roosevelt sprawiał wrażenie silnego, wypoczętego i dalekiego od zapracowania. Wydawało się, że ma dużo czasu. Przywitał się z nami i poprosił o zajęcie miejsc w fotelach. Zapalił papierosa w wyjątkowo długiej srebrnej lufce. Już pierwsze pytanie pokazywało, że jest bardzo dobrze poinformowany o sytuacji w Polsce, ale chce wiedzieć więcej.
- Czy sytuacja w Polsce jest rzeczywiście tak zła jak mówią? – zapytał.
Odpowiedziałem, że nie wiem, co się mówi w Waszyngtonie. Podałem jednak przykłady planowej polityki wyniszczania narodu polskiego: głodowe racje żywnościowe, brak lekarstw, demoralizowanie młodzieży, drakońskie kontrybucje nakładane na rolników. […] Prezydent zadawał bardzo konkretne i szczegółowe pytania. O tajne nauczanie i jego metody. O sposób chronienia dzieci i młodzieży przed skutkami wojny. O sytuacje chłopów. O straty materialne. Zapytał, czym tłumaczę fakt, że w Polsce nie wyłonił się żaden Quisling ani ośrodek kolaboracji z Niemcami. Prosił o potwierdzenie informacji na temat prześladowania Żydów. Sprostowałem, że nie prześladowania, a planowej zagłady narodu żydowskiego. Podałem przykłady. Wspomniałem o żydowskich oczekiwaniach wobec aliantów. Pytał szczegółowo o technikę sabotażu i dywersji, o działalność partyzancką. Interesowało go, czy łatwo można kupić od Niemców broń.
Na każde pytanie oczekiwał precyzyjnych i jasnych odpowiedzi […] zrobił na mnie wrażenie człowieka o szerokich horyzontach. Podobnie jak Sikorski, ogarniał myślą nie tylko jeden kraj, ale starał się widzieć go w kontekście społeczności międzynarodowej. Kiedy po godzinie i dwudziestu minutach opuszczałem gabinet prezydenta Stanów Zjednoczonych, czułem się zmęczony. Prezydent nie wyglądał na zmęczonego.''
(źródło: J. KARSKI, TAJNE PAŃSTWO, WARSZAWA 2004, S. 290)
/Marta Historia Polski Dzień Po Dniu.
#Polishholokaust #GermanDeathCamps #StratyWojenne #NiemieckieZbrodnie #DeutscheVerbrechen #GermanCrimes #WW2 #WorldWarTwo #ReparationsForPoland #MadeInGermany #ToMyjesteśmyPamięcią #EuropeanUnion #jews #JewishTruth #PolacyRatującyŻydów #USA #JTA #TheTimesOfIzrael #TheJerusalemPost
28 lipca 1920 r. Rada Ambasadorów podjęła decyzję w sprawie podziału Księstwa Cieszyńskiego, Spiszu i Orawy pomiędzy Polskę a Czechosłowację.
28 lipca 1920 roku Cieszyn, który przez wieki stanowił jedność, został podzielony między dwa kraje, a granica państwowa została ustanowiona wzdłuż Olzy. Rada Ambasadorów w Paryżu dokonała podziału Śląska Cieszyńskiego, Orawy i Spiszu pomiędzy Polskę i Czechosłowację.
Polska otrzymała ok. 1002 km² (czyli 44%), a Czechosłowacja ok. 1280 km² (tj. 56%).
Po stronie czechosłowackiej pozostała duża ilość (ok. 150 tys.) ludności polskiej, stanowiącej wtedy większość na rozległych obszarach tzw. Zaolzia.
Dlaczego do tego doszło?
23 stycznia 1919 roku Czechosłowacja zrywając ówczesne porozumienia, z 5 listopada 1918 r., wykorzystując chaos panujący w Polsce w związku z organizowaniem się struktur państwowo-wojskowych, Obroną Lwowa i Powstaniem Wielkopolskim, uderzyła na Zaolzie na 3 dni przed pierwszymi polskimi wyborami parlamentarnymi. Zapoczątkowało to krwawe walki polsko-czechosłowackie o powiaty cieszyński, bielski i frysztacki.
Pomimo determinacji, uzupełnień i podwojenia liczby obrońców, Polacy nie byli w stanie powstrzymać regularnej armii czechosłowackiej, która błyskawicznie zajmowała kolejne miejscowości. Czescy żołnierze nie mieli litości dla nielicznych polskich oddziałów. Podczas konfliktu wojsko czeskie dopuściło się szeregu zbrodni na polskich jeńcach wojennych oraz na ludności cywilnej. Najgłośniejszą z nich był tzw. „mord w Stonawie” dokonany 26 stycznia 1919 r., gdzie Czesi zakłuli bagnetami kilkunastu wziętych do niewoli jeńców z 12. pułku piechoty. Wojsko czeskie zamordowało też wziętych do niewoli jeńców w Bystrzycy oraz cywilów w Karwinie. Zamordowano także brata gen. Józefa Hallera - kpt. Cezarego Hallera.
Bojówki uzbrojonych Czechów oraz czeskiej żandarmerii zamordowały również kilkudziesięciu polskich działaczy narodowych, a kilka tysięcy Polaków zostało zmuszonych do opuszczenia domów i ucieczki do Polski. Po nierozstrzygniętej bitwie pod Skoczowem, z powodu nacisków Ententy (Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji) nastąpiło zawieszenie broni. Ofensywa czeska została zatrzymana. Jednak nie oznaczało to, że Czechosłowacja zamierzała rezygnować ze Śląska Cieszyńskiego. 3 lutego 1919 roku podczas konferencji w Wersalu: Stany Zjednoczone, Francja, Wielka Brytania i Włochy, ze strony polskiej Roman Dmowski, a z czeskiej Edward Beneš podpisali umowę w sprawie Śląska Cieszyńskiego. W tej umowie kategorycznie domagano się przestrzegania ustaleń z 5 listopada 1918 roku. Nie nakazano jednak wycofania Czechów poza pozycje, z których rozpoczęli atak.
Umowa nie zadowoliła ani Polski, ani Czechosłowacji. Pod koniec lutego 1919 roku Czesi przypuścili kolejny atak wojskowy na ziemie cieszyńskie będące w rękach polskich. Jednak tym razem Polacy spodziewali się takiego ruchu ze strony Czechów i skutecznie ich zatrzymali.
Na terenach spornych miał zostać przeprowadzony plebiscyt. Latem 1920 r., podczas bolszewickiej ofensywy na Warszawę, nie było możliwości przeprowadzenia głosowania. Polska, licząc na pomoc mocarstw w walce z bolszewikami, przyjęła arbitralne wytyczenie granicy z 28 lipca 1920 roku.
II RP odzyskała Zaolzie w 1938 r., korzystając z osamotnienia Czechosłowacji po konferencji w Monachium. Po polskiej nocie dyplomatycznej Czesi oddali sporne terytorium bez walki.
W społeczeństwach Zachodu, (obecnie Gazety Wyborczej) nasze posunięcie nie zostało jednak dobrze przyjęte. Zapanowało raczej wrażenie, że Polacy idą ręka w rękę z Hitlerem.
Po II wojnie światowej Zaolzie znów trafiło do Czechosłowacji. W ,,prezencie" od Stalina. Umowa o przebiegu granicy na Śląsku Cieszyńskim została podpisana dopiero w 1958 r.
Zdj. 2.Wiec w Cieszynie 27 października 1918 roku za przyłączeniem do Polski.
Subskrybuj:
Posty (Atom)